แววมยุรา 12

แววเล่าให้ชลธิชาฟังว่าคุณปฏิเสธเอกรินทร์ไปแล้ว ทำให้ชลธิชายิ่งสงสารเอกรินทร์ คุณจึงรับความรู้สึกของคุณที่มีต่อเอกรินทร์ตรงๆ เอกรินทร์รู้สึกดีที่ชลธิชาชอบเขาแต่เขาก็ไม่อาจตัดใจจากแววได้ ชลธิชายินดีที่จะเป็นเพื่อให้นที่ดีที่สุดกับเอกรินทร์ ขณะที่แป้งร่ำก็อาศัยจังหวะที่เอกรินทร์กำลังเศร้าเผ่านาปลอบใจ(ด้วยความช่วยเหลือของไลลา) คุณใช้เสน่ห์ความเป็นหญิงจนเผลอใจมีอะไรกับเอกรินทร์ เอกรินทร์แสดงความรับผิดชอบต่อแป้งร่ำและพยายามทำตัวเหินห่างชลธิชา จนชลธิชาความคิดว่ามีเอกรินทร์แปลกๆไป

ส่วนเพิ่มพงษ์ก็จับพิรุธนิติภูมิ แต่นิติภูมิก็ไม่เผลอหลุดพิรุธให้เพิ่มพงษ์สงสัยขณะที่นำพลโทรรายงานเพิ่มพงษ์ว่าถูกสะกดรอยตาม เพิ่มพงษ์จึงจ้างให้คนสะกดรอยซ้อนแผนจนรู้ว่าเป็นศักดาแต่ก็ไม่มีข้อมูลของศักดาที่สามารถเชื่อมโยงไปถึงนิติภูไม่ได้ สยุมภูว์จึงไม่คล้อยตามเพิ่มพงษ์ว่านิติภูมิเป็นคนคิดแผนฆ่าเขา

นิติภูมิตัดสินใจลงมือฆ่าสยุมภูว์ แต่แผนการก็พลาดไปหมดเพราะถูกเพิ่มพงษ์ซ้อนแผน ศักดาบาดเจ็บ ส่วนนิติภูมิก็รีบกลับกรุงเทพก่อนที่ใครจะสงสัย ยิ่งเมื่อรู้ว่านำพลเป็นเพียงผู้จัดการไร่ไม่ใช่สยุมภูว์ตัวจริงก็ยิ่งเจ็บใจ

ขณะเดียวกับที่เอกรินทร์ก็รู้ความจริงในที่สุดว่าพบว่าแป้งร่ำและไลลาร่วมมือกันหลอกตนเอง เขากลับไปพูดคุยกับชลธิชาและเริงใจเหมือนเดิม โดยไม่รู้ว่าแป้งร่ำไม่มีวันยอมเลิกราจากเอกรินทร์ง่ายๆ

แววกลับกรุงเทพฯเพราะคำสั่งของสยุมภูว์ ขณะเดียวกับที่คุณเริ่มสงสัยว่านำพลไม่ใช่สยุมภูว์ตัวจริง สยุมภูว์จึงจำต้องยอมรับว่าเขาต้องอยู่อย่างปิดบังตัวเองเพราะมีคนจ้องจะรังแก เขาจะเปิดเผยตัวเองก็ต่อเมื่อจับตัวคนร้ายได้แล้วแค่นั้นแววเข้าใจสภาพการณ์ของสยุมภูว์แต่ก็ยังคาใจว่าสยุมภูว์กับจักรคือคนคนเดียวกัน แต่ก็ไม่สามารถหาหลักฐานมารับรองได้

ส่วนสยุมภูว์กับเพิ่มพงษ์ก็เริ่มจับตมองนิติภูมิเพราะคิดว่านิติภูมิอาจเกี่ยวข้องกับเรื่องทั้งหมด

วันหนึ่ง อาเหลียง นักธุรกิจคนสำคัญจากเมืองจีนติดต่อสยุมภูว์เพื่อให้ต้องการร่วมทุนด้วย โดยในการเซ็นสัญญาร่วมทุนนี้สยุมภูว์ตัวจริงต้องมาเซ็นสัญญาด้วยตัวเอง เมื่อนิติภูมิรู้ก็คิดจะใช้โอกาสนี้เพื่อให้จัดการกับสยุมภูว์อีกที โดยไม่รู้ว่าแผนการนี้จะพังเพราะแก๊งค์แพนด้าที่รับงานจากเมืองจีนมาจัดการอาเหลียงตัดหน้า ส่วนแววก็โดนร่างแหถูกจับไปด้วย สยุมภูว์จึงเข้าไปแก้ไขสภาพการณ์ได้สำเร็จ ในเหตุการณ์นั้นเองทำให้แววได้ใกล้ชิดกับสยุมภูว์มากที่สุดแต่คุณก็ยังไม่เห็นหน้าเขา